Systemy sanitarne

Systemy sanitarne. Profesjonalnie i skutecznie.

Zakres usług
Bogata oferta produktów wykorzystywanych w budowie instalacji grzewczej, sanitarnej czy centralnego ogrzewania tylko pozornie ułatwia decyzję o wyborze najbardziej optymalnych rozwiązań.

Obecnie, instalacje kanalizacyjne buduje się przy użyciu materiałów PCV, HDPE, PP oraz ich mieszanki z materiałami mineralnymi mającymi wpływ na zwiększenie ich masy. Rury wykonane z tworzywa sztucznego jakim jest niewątpliwie polipropylen są odporne na działanie zarówno wysokiej, jak i niskiej temperatury, mają niski współczynnik rozszerzalności cieplnej i doskonale tłumią drgania, jakie nierzadko powstają w rurach. W przypadku rur PCV, jak u poprzedniczek również odnotowujemy niski współczynnik rozszerzalności cieplnej i podwyższoną odporność chemiczną, której dorównuje wytrzymałość na uszkodzenia typu mechanicznego.
Budowa instalacji kanalizacyjnej
Budowa instalacji sanitarnych
Domowa instalacja kanalizacyjna najczęściej ma charakter grawitacyjny. Przewody układane są poziomo ze spadkiem określającym kierunek odpływu ścieków. Spadek w kierunku pionów kanalizacyjnych powinien stanowić ok 2- 3 cm długości metra bieżącego przewodu. Błędy w zastosowaniu spadków lub całkowite ich pominięcie mogą skutkować problemami w grawitacyjnym odprowadzaniu ścieków i w konsekwencji gromadzenie się nieczystości powodujących zatory. Spadki należy poprawić, a w przypadku braku takiej możliwości, regularnie udrażniać przewody używając do tego mechanicznych spiral.
To jednak nie wszystko, by kanalizacja działała prawidłowo. Rury należy ciąć pod kątem prostym używając do tego obcinaka krążkowego (dla rur o mniejszej średnicy) lub korytek stolarskich zwanych skrzynkami uciosowymi (dla rur o większej średnicy). O odpowiedni sposób funkcjonowania kanalizacji należy zadbać dobierając również złączki i rury pochodzące od jednego producenta. Ma to zapewnić wzajemną kompatybilność grubości ścianek, rodzaju wykorzystanego materiału, głębokości kielicha i typów uszczelek. Jednak, im mniej elementów łączących – kolanek, trójników i łuków tym mniejsze ryzyko nieszczelności instalacji.
Do najbardziej powszechnych połączeń należą połączenia skręcane, zgrzewane, zaciskowe z pierścieniem lub zaprasowywane i wciskowe. Połączenia klejone stosuje się coraz rzadziej. Profesjonalni instalatorzy wiedzą również, żeby nie używać elastycznych rur typu harmonijkowego, które są łatwe w montażu jednak sprzyjają gromadzeniu się nieczystości wewnątrz instalacji blokując swobodny przepływ ścieków. Kolejnym minusem tych rur jest fakt szczególnego upodobania ich sobie przez gryzonie. W zamian harmonijek, instalatorzy sięgają po połączenia kielichowe. Bose zakończenie rury fazują przy pomocy pilnika, a powierzchnie trące zwilżają preparatem poślizgowym (nigdy farbą, olejem czy smarem). Bosej końcówki nie można na siłę dociskać do kielicha. Pozostawienie 5-10 mm wolnej przestrzeni umożliwi kompensację wydłużeń przewodów w trakcie wzrostu temperatury ścieków. Podczas zwilżania nie należy wyciągać z kielicha elementów uszczelniających – oringów lub uszczelek wargowych, by po zamontowaniu rury nie wysunęły się narażając instalację na nieszczelność.
Podejścia pionów kanalizacyjnych powinny sięgać maksymalnie 3 m. W przypadku dłuższych przewodów niezbędne jest zainstalowanie wentylacji oraz rewizja, by wyeliminować ryzyko wyssania wody z syfonu na końcu podejścia. Do napowietrzania podejścia, na jego końcu wykorzystuje się syfony lub syfony uzupełnione zaworem napowietrzającym. Jeżeli nie można się dostać do przewodów, syfony montuje się na samym podejściu. Króćce odpływowe urządzeń znajdujących się blisko posadzki powinny znajdować się w jak najmniejszej odległości od pionu.

Podejścia pod przybory sanitarne

    W przypadku podejść sanitarnych obowiązują określone zasady dotyczące odległości między pionem, a danym urządzeniem sanitarnym:

  • miska klozetowa powinna być podłączona do jednego podejścia i usytuowana względem niego w odległości maksimum 1 m, w przeciwnym razie potrzebna będzie dodatkowa wentylacja,
  • wanna powinna zmieścić się w odległości 2 m od pionu, w przeciwnym razie potrzebna będzie dodatkowa wentylacja podejścia albo zwiększenie jego średnicy do 70 mm,
  • brodzik i pion powinna dzielić odległość nie większa niż 3 m, a ilość zmian kierunku poprowadzonych przewodów nie powinna przekroczyć 3.
    Istnieje jeszcze kilka ogólnych zasad, według których:

  • przewody kanalizacyjne, które łączą sanitariaty z pionami powinny być do nich włączane pod kątem do 45°,
  • im mniej zmian kierunku przewodów tym lepiej dla podejść,
  • należy zminimalizować ilość użytych w montażu kolan i trójników o kącie 90° i zastąpić je dwoma kolanami o kącie 45° lub 67°plus 33°,
  • wpusty odprowadzające wodę z posadzki powinny być podłączone do podejścia o tej samej średnicy wpustu – zwykle 50 lub 110 mm,
  • w celu minimalizacji naprężeń w rurociągu oraz umożliwienia kompensacji wydłużeń, rury należy mocować bezpośrednio, które tłumią hałas w rurach,
  • mimośrodowe złączki redukcyjne stanowią rozwiązanie rekomendowane przy zmianie średnicy przewodu kanalizacyjnego na podejściu. Złączki powinny być zamontowane w taki sposób, by przepływ powietrza w podejściu w kierunku urządzenia sanitarnego był możliwy i łatwy.

System Tigris Alupex
W budownictwie jednorodzinnym, budowa systemów kanalizacyjnych oparta jest na wykorzystaniu systemu Tigris Alupex. System Tigris Alupex tworzą wielowarstwowe rury PE-X/Al./PE, kształtki z PPSU, kształtki wciskowe push-fit i smart FIX. Jednakowe rury i złączki można stosować zarówno w montażu instalacji ciepłej i zimnej wody, w ogrzewaniu podłogowym czy instalacji centralnego ogrzewania. Dzięki niewielkiej wewnętrznej chropowatości rury i kształtki nie zarastają kamieniem kotłowniczym, a to z kolei nie zmienia technicznych parametrów hydraulicznych instalacji i nie wpływa na jakość eksploatacji urządzeń.System połączeń sanitarnych
Wśród licznych zalet systemu należy wymienić m. in. wysoką jakość połączeń gwarantujących bezawaryjność pracy instalacji, a także możliwość idealnego dopasowania rury do kształtki dzięki otworom kontrolnym w tulejach zaciskowych i kształtkach.
System współpracuje właściwie ze wszystkim dostępnymi na rynku materiałami wykorzystywanymi przez instalatorów. Kompatybilność możliwa jest dzięki złączkom przejściowym z gwintami zewnętrznymi i wewnętrznymi w przedziale od ½” do 2¾”. Dodatkowo wyposażony jest w kalibrator na wiertarkę, który może okazać się nieodzowny przy wyrównaniu krzywo uciętej rury.
50-letnia trwałość jaką przyznaje się systemowi oraz odpowiedzialność finansowa firmy Wavin za wady materiałowe jakie mogą zaistnieć w ciągu 10 lat od daty zakupu systemu są dla niego najlepszą rekomendacją.